goedZO.com NuJijFunLekkerMuziekKletsenPromotieSubmitgoedZO?!XML  




« Afweermechanismen, hoe we ze allemaal gebruikenAfweermechanisme: Ontkenning van Behoefte »
Advertentie

25-09-09

Syndroom van Nightingale

Link: http://nlforum.merudi.net/ubbthreads.php/topics/72701/Syndroom_van_Nightingale.html#Post72701

Wat een goed mens moet doen, dacht ik tot voor kort, is anderen helpen, zien dat ze niets tekort komen, nooit verlegen zitten om hen bij te staan. Ook al kunnen ze ‘t niet meteen direct toegeven dat ze hulp nodig hebben.

Zelf ben ik eerder het type dat anderen helpt om mezelf te helpen, dat wil dat anderen niets tekort komen om te verhinderen dat ze later, in nog diepere nesten, bij mij zouden aankloppen. Alhoewel ik er ook voor huiver mensen ‘preventief’ te helpen. Het is best mogelijk dat die technieken om hen ’sterker te maken’ en hen de weg (welke weg ?) te tonen, hen een tijd later in de gracht doen belanden.

Om de hoek van elke goed bedoelde hulp schuilt altijd het hulpverlenerssyndroom, soms de ziekte van Florence Nightingale genoemd. De vrees ten prooi te vallen aan de beruchte furor sanandi. Dat ongebreidelijke verlangen de ander beter te willen maken. Die overijverigheid vanuit dat onvermogen om de eigen onmacht en de eigen beperkingen te erkennen.

Follow up:

Vooral in de omgang met allochtonen, kansarmen, ouderen en mensen met een handicap zijn er nogal wat mensen met een hulpverlenerssyndroom. Mensen die dusdanig graag wil helpen dat de geholpene van de weeromstuit minder af is dan zonder hulp, door het pure feit dat deze afhankelijk geworden is van de hulp. Mensen die behoeden voor moeilijke situaties of ze voortdurend van te voren willen zeggen of uitleggen wat ze moeten doen en hoe ze dat moeten doen. Dat kan er dan toe leiden dat die afhankelijke mensen panikeren als ze bijvoorbeeld ‘plots’ (zo plots wellicht niet) zonder woon – of werkbegeleiding vallen.

Het is op zich positief anderen te helpen, altijd vriendelijk te zijn, niets voor zichzelf te vragen en moeiteloos te functioneren in problematische situaties. Maar als die helpende opstelling betekent dat ‘hulpvrager’ er afhankelijker & zelfs zwakker van wordt en de helper of ondersteuner in kwestie niet meer kan stilstaan bij de eigen beperkingen of niet toelaat dat mensen in zijn of haar nabijheid komen, is er een probleem. Wanneer iemand vermijdt te laten zien, wanneer hij daartoe gevraagd wordt (anders is het nogal moeilijk), wat zijn mening is of zijn gevoel tegenover een situatie of persoon.

Integenstelling tot mensen met zo’n syndroom tracht ik gelijkwaardig contact te hebben, waarin gevoelens nu eenmaal niet altijd ontweken kunnen worden.

Dat is uiteraard niet eenvoudig, omdat heel wat professionelen last hebben van die ziekte van Florence Nightingale. Het is zelfs een veel voorkomende tragedie bij hen die leven van het helpen. Ze camoufleren dit vaak door een overdreven professionele distantie. Flink wat hulpverleners genieten ook niet meer van plezierige betrekkingen met mensen in een wederzijdse gelijkwaardige verhouding en moeten het hebben van de dankbaarheid van hun cliënten. Wat een druk voor deze cliënten.

Ergens is het ook verstaanbaar dat heel wat professionelen die hulpverlenersziekte hebben. Geen enkele helpende mens wil zich immers afhankelijk voelen, en iedereen wil wel de ideale figuur zijn de men zelf nooit is kunnen zijn, en die men tegelijk ook mist in zijn of haar omgeving.

Bovendien leggen sommige mensen een zware druk op de schouders van zij die beroepsmatig ondersteunen, zorgen, helpen. Hoe vaak heb ik als begeleider niet gehoord van ouders dat ze de zorg van hun kind in mijn handen leggen ? Het gaat dan om een jongvolwassene met autisme met normale begaafdheid.

Onzin, denkt u ? Wie weet. Misschien zit er zo’n Goa’uld wel in u. Zo’n kwaadaardig bemoeizuchtig hulpverlenertje. Zo’n stampvoetend mannetje dat u aanport om toch maar te helpen om toch vooral niet geconfronteerd te worden met de eigen problemen ? Wie weet.

Het is natuurlijk belangrijk dat mensen te zien zoals ze werkelijk zijn. Niet slechts hun symptomen, hun beperkingen, hun handicap. Toch is het maar de vraag of iemand, eens de professionele distantie weg is, voorbij de muur, wel om kan met het aanzicht van het wezen van die mens, zijn kwaliteiten en zijn persoonlijkheid ? Dat ‘anderszijn’, en het positieve ervan, kan immers ook de beperkingen en de onzin van het superieur gevoel van ‘normaal zijn’ aan het licht brengen. En heel wat illusies doen teniet gaan. Dat is soms zwaar om dragen.

Om mij heen merk ik dat heel wat mensen, zeker professionelen, het erg moeilijk hebben vanuit innerlijke bewogenheid met de keuzes van anderen om te gaan. Hoe meer ze afwijken van wat hun ideeën zijn over een goed leven, hoe moeilijker ze ‘t daarmee hebben. Niet alleen hulpverleners uiteraard, ook andere mensen, van hoog tot laag op de maatschappelijke ladder.

We moeten nu eenmaal beseffen dat sommige mensen in hun anderszijn heel goed leven. Dat ze alleen respect vragen voor hun andersoortige keuzes, geen oordeel of erkenning. Ook het oordeel over de consequenties van die keuzes moet maar eens goed overwogen worden.

Want aan elke keuze, ook die van de zichzelf superieur achtende helpende, zijn er vaak niet zo fraaie gevolgen verbonden. Ik denk dan aan de ecologische kant en de inkomensherverdeling, de beknotting van levenskwaliteit en het insnoeren in een waardenkader, om maar enkele te noemen.

Iemands leven mag er dan nog volledig anders uit zien, ongeordend, onhygïenisch, ongelukkig. Maar het hoeft niet zo te zijn. Schijn kan bedriegen. Ken dus je grenzen als je denkt te moeten helpen. Ga niet in op de maatschappelijke druk en de roep om helden. Probeer niet uw moeder of vader of tante nonneke te imiteren of overtreffen in hun barmhartige samaritaan-houding. Probeer op andere manieren dan via andere mensen uw eigen kwetsuren en wonden te likken. En geef niet toe aan uw onbegrensd zorginstinct.

Vooraleer veronderstellingen te maken en conclusies te trekken, is het goed te luisteren. Leer eerst luisteren en zwijgen vooraleer de rol van facilitator of redder te ambiëren. Mensen die helpen moeten immers soms meer geholpen worden door de zogenaamde ‘hulpvragers’. Meer dan je denkt.

http://tistje.wordpress.com/2009/06/20/syndroom-van-nightingale/

3 reacties

Reactie from: S.P [Bezoeker]
*****
Ik herken in deze verhalen mijn eigen situatie. Een zwager van mij die Maatschappelijk Werker is, heeft in mijn ogen voor de familie een puinhoop achtergelaten. Hij dacht dat hij als "hulpverlener" wel even kon ingrijpen in een zgn. miscommunicatie probleem.

Door zijn bemoeienis c.q. gedrag en uitspraken is een simpel misverstand op een compleet familie drama uitgelopen, dankzij z'n zgn. deskundigheid.

Ik moet vermelden dat ik zelf ervaringsdeskundige genoeg ben om mijn eigen misstappen c.q. keuzes aan te kunnen pakken, omdat ik het e.e.a. zelf genoeg heb meegemaakt in mijn leven, en hem daarbij dus niet nodig heb.

Ik bestudeer al jarenlang psychologie, en ik heb genoeg handvatten verzameld waaraan ik mij goed kan vasthouden,ik weet dus heel goed waar ik over praat.

Dit zgn. voorval was waarschijnlijk eenvoudig op te lossen, door simpelweg gewoon een gesprek met die bewuste persoon(en) aan te gaan, waardoor een misverstand zou kunnen zijn opgelost.

Maar mijnheer dacht met z'n kennis van zaken wel even in te moeten grijpen, maar waarbij het gebruiken van het nuchtere verstand een betere oplossing zou zijn geweest.

Nu is een familie uiteen gerukt, en sommigen daarvan praten niet meer met elkaar.

Ik heb al wat in mijn vermogen lag gedaan om familie om tafel te krijgen voor een openhartig en fatsoenlijk gesprek, maar helaas het kwaad is al geschiedt.

Jammer dat een hulpverlener zo in de fout is gegaan, en nog steeds niet wil erkennen dat ook hij fouten kan en mag maken.

Ook ik maak af en toe fouten c.q. keuzes, en kan het ook toegeven daar heb ik geen problemen mee, maar als mensen niet willen praten over wat er nou feitelijk gebeurd is, en niet over z'n eigen fouten c.q. keuzes wil gaan praten, dan kan een zgn conflict ook nooit opgelost worden, met alle nare gevolgen van dien.

Dit is dus typisch zo'n voorbeeld hoe het e.e.a. mis kan gaan als een hulpverlener denkt zich te moeten mengen in een zgn.misverstand.

Ik loop wel eens met de gedachten rond, zou ik zelf wel zo'n (goede) hulpverlener zijn geweest?
04-01-11 @ 07:29
Reactie from: S.P [Bezoeker] E-Mail
*****
Ik herken in deze verhalen mijn eigen situatie. Een zwager van mij die Maatschappelijk Werker is, heeft in mijn ogen voor de familie een puinhoop achtergelaten. Hij dacht dat hij als "hulpverlener" wel even kon ingrijpen in een zgn. miscommunicatie probleem.

Door zijn bemoeienis c.q. gedrag en uitspraken is een simpel misverstand op een compleet familie drama uitgelopen, dankzij z'n zgn. deskundigheid.

Ik moet vermelden dat ik zelf ervaringsdeskundige genoeg ben om mijn eigen misstappen c.q. keuzes aan te kunnen pakken, omdat ik het e.e.a. zelf genoeg heb meegemaakt in mijn leven, en hem daarbij dus niet nodig heb.

Ik bestudeer al jarenlang psychologie, en ik heb genoeg handvatten verzameld waaraan ik mij goed kan vasthouden,ik weet dus heel goed waar ik over praat.

Dit zgn. voorval was waarschijnlijk eenvoudig op te lossen, door simpelweg gewoon een gesprek met die bewuste persoon(en) aan te gaan, waardoor een misverstand zou kunnen zijn opgelost.

Maar mijnheer dacht met z'n kennis van zaken wel even in te moeten grijpen, maar waarbij het gebruiken van het nuchtere verstand een betere oplossing zou zijn geweest.

Nu is een familie uiteen gerukt, en sommigen daarvan praten niet meer met elkaar.

Ik heb al wat in mijn vermogen lag gedaan om familie om tafel te krijgen voor een openhartig en fatsoenlijk gesprek, maar helaas het kwaad is al geschiedt.

Jammer dat een hulpverlener zo in de fout is gegaan, en nog steeds niet wil erkennen dat ook hij fouten kan en mag maken.

Ook ik maak af en toe fouten c.q. keuzes, en kan het ook toegeven daar heb ik geen problemen mee, maar als mensen niet willen praten over wat er nou feitelijk gebeurd is, en niet over z'n eigen fouten c.q. keuzes wil gaan praten, dan kan een zgn conflict ook nooit opgelost worden, met alle nare gevolgen van dien.

Dit is dus typisch zo'n voorbeeld hoe het e.e.a. mis kan gaan als een hulpverlener denkt zich te moeten mengen in een zgn.misverstand.

Ik loop wel eens met de gedachten rond, zou ik zelf wel zo'n (goede) hulpverlener zijn geweest?
04-01-11 @ 07:29
Reactie from: rob vlemmix [Bezoeker] E-Mail
***--
Hallo,

herkennen doe ik ook. Het siert bovendien om ook jezelf niet buiten schot te laten vind ik ipv star vast te houden aan de mening dat jij het 'het beste weet voor iedereen'

Mijn eigen leven : ik heb vanaf mijn 4e jaar gemerkt dat het niet veilig was thuis en in de loop der jaren 'mijn gezin' (....ik bedoel dus pa en ma en 7 broers en zussen) wanhopig zien pijn lijden en bang zijn waarbij niemand durfde te praten. Ik zag volwassenen die mij zouden moetsn ondersteunen en broers en zussen die opgroeiden met een absolute angst voor communicatie, op straffe va fysiek geweld.
Een aantal keer ben ik boven mijn eigen angst uit moeten komen vanwege verontwaardiging over hoe met anderen werd omgegaan.

Ook de laatste 15 jaar heb ik me zeer vaak in deinst gesteld van mijn familie , omdat ik zag dat men nog steeds niet durfde communiceren en er ruzies waren van 10 jaar en langer waarbij mensen elkaar niet(nooit) meer willen zien inmiddels.

5 maanden geleden is onze moeder overleden, en bleek dat ze 2 kinderen onterft had 10 jaar geleden , hetgeen nog meer emoties opwierp in de gehele familie.
Toen ik alles, maar dan ook alles gegeven had wat ik kon vinden in mezelf om deze mensen te 'redden'en toch weer met elkaar om te laten praten...bleek dat het niet hielp, nooit zal helpen. Ik heb echt bijna zelfmoord gepleegd. Serieus, het was bijna gebeurd.

De enige die ik dit niet kon aandoen, waren mijn neefje en nichtje, met...hoe droevig ....mezelf pas op een 3e plaats.

Het is en bljft zeeeeer moeilijk om mensen geen geld uit te lenen nu aan familie, vrienden en kennissen (iets wat ik ook al een jaar of 13 deed en doe).
Daarna kan ik me weer kwaad en teleurgesteld zijn en blijven dat niemand zich ook maar 20 % drukt maakt om mij (dmv terugbetaling) dan ik om hen.
Dat is dus de teleurstelling die ik net leer van internet als het gaat om het helpers syndroom.

Al met al moet ik blijven werken om minimaal voor mezelf op te komen en me aardig te vinden en bestaansrecht te hebben op deze ronde bol(waarvan niemand weet in welk toneelstuk we spelen), anders blijven de komende jaren ook ongelukkig voor me.

Ik heb al gedacht , met totaal meer dan 35.000 euro uitstaand aan alle mensen samen, dat er toch wel een paar goed wegkomen, mocht ik komen te overlijden...
Ja. lullig, maar wel waar.

Rob













03-04-12 @ 15:25

Plaats een reactie


Your email address will not be revealed on this site.

Jouw URL zal worden weergegeven
PoorExcellent
(Enters worden <br />)
(Name, email & website)
(Allow users to contact you through a message form (your email will not be revealed.)
Voer hieronder "wit" zonder quotes in.
antispam test
Permalink 10:31:58, 3657 hits, CategoriŽn: Jij

Wensbeer


Tag cloud

bizar blog blog-ster digi donderdag economie europa filmpjes foto's fret gezondheid goedzo.com humor intenet internet jeugd jij kinderen lekker liefde lyrics maandag media muziek natuur puk recepten sentiment sesamstraat songtekst sport ster streetview techniek technologie trend trends uitgaan veiligheid vreemd vreemde vrijdag weetje wetenschap woensdag



Onze redactie


Zoeken


Poll
Ik ben een snoozer

View Results



Categoriën


 << < Mei 2017 > >>
Maa Din Woe Don Vrij Zat Zon
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        


User tools


Populair

Meest Bekeken

  • 404: Hotlinken van bestand is niet toegestaan! (563,176)
  • Bertens meldt zich af (433,360)
  • Update 2013: Uitgekookte oplichter verkoopt nep pannensets aan de deur en vanuit zijn kofferbak (350,712)
  • Keeley Hazell naaktfoto's kun je hier vinden (153,385)
  • Playboy Naaktfoto's Rebecca Loos bekijk ze hier (148,162)
  • Naaktfofo's Veronique de Kock (131,185)
  • Redacteur gezocht! (125,806)
  • Update: Playboy foto's Bridget Maasland (115,151)
  • Playboy foto's Zangeres Do (111,177)
  • Mogelijke miljoenenfraude met pgb's door zorginstelling (94,205)
  • Langste huwelijk ter wereld (91,110)
  • Eerste Playboy foto's Patricia Paay onthuld! (82,997)
  • More...


Archief


XML Feeds



Een onverwachte fout heeft plaatsgevonden!

Als deze fout blijft terugkomen, geef dit dan door aan de administrator.

Ga terug naar Homepage

Aanvullende informatie over deze fout:

MySQL error!

The table 'evo_hitlog' is full(Errno=1114)

Your query: Record the hit

      INSERT INTO evo_hitlog(
        hit_sess_ID, hit_datetime, hit_uri, hit_referer_type,
        hit_referer, hit_referer_dom_ID, hit_blog_ID, hit_remote_addr, hit_agnt_ID )
      
VALUES( '5739763',
FROM_UNIXTIME(1495708152), '/index.php/2009/09/25/syndroom-van-nightingale', 'direct', '', NULL, 1, '54.198.118.102', 751 )