Link: http://nlforum.merudi.net/ubbthreads.php/topics/71995/Afweermechanisme_Ontkenning_va.html#Post71995

Ontkenning van behoeften is het soort gedrag dat gericht is op het vermijden van conflicten. Mensen die deze vorm van afweer hanteren, komen meestal over als aardig en gemakkelijk in de omgang, ontspannen, niet door (veel) problemen geplaagd, beheerst en zeer gelijkmoedig. Ze lijken vaak zorgeloos. Uiterlijk kunnen ze in emotionele en psychische zin goed aangepast lijken. Het enige "verdachte" is het gebrek aan intimiteit in hun leven. Ze hebben vaak weinig goede vrienden en hebben moeite met emotionele intimiteit, ook als het om hun partner en kinderen gaat.

Deze vorm van afweer heet Ontkenning van Behoefte. Achter deze ontkenning gaat de volgende drang schuil: het ontkennen dat je een behoefte of een probleem hebt (en je dus kwetsbaar voelen). Ontkenning van behoeften stelt ons in staat om te denken dat we geen probleem in ons leven hebben, dat het slechts de mensen om ons heen zijn die een probleem hebben en moeten veranderen.

Iemand die vaak de afweer van de ontkenning van behoeften hanteert, zal vaak kritiek krijgen op haar onvermogen zichzelf te laten zien, intiem te zijn, te zeggen wat er in haar omgaat. In de ogen van de bekritiseerde persoon toont deze kritiek echter aan dat het de ander is die een probleem heeft. Ze heeft niet de indruk dat er met haar of de situatie iets mis is. Dit stelt haar in staat geen pijn te voelen.

Bron: Uit het boek "De herontdekking van het ware zelf-Ingeborg Bosch". Pagina 52