Terwijl fans rouwen en critici zijn muzikale erfgoed wegen, buigen advocaten, zakenpartners en schuldeisers zich over de financiële nalatenschap van wijlen Michael Jackson.

Al zeker is dat zijn dood voor veel relaties een ramp betekent, om te beginnen voor het Amerikaanse AEG. Het was dit bedrijf, in handen van mediamagnaat Philip Anschutz, dat Jackson overhaalde tot een reeks concerten in Londen.

De berooide popster zou vanaf 13 juli negen maanden lang moeten optreden in de O2. Het was AEG dat deze Britse poptempel voor sluiting behoedde door er de laatste jaren 400 miljoen euro in te pompen.

Jacksons afscheidreeks leek een klapper te worden, en mogelijk de lucratiefste eenmanshow aller tijden. In recordtempo werden bijna 800 duizend kaarten verkocht. Ze kostten officieel tussen de 60 en 925 euro per stuk, maar werden in sommige gevallen voor duizenden euro’s doorverkocht via internet.

Follow up:

De fragiele gezondheid van Jackson gaf verzekeraars echter de rillingen. Zeker toen bleek dat de organisatoren – verlekkerd door de enorme belangstelling – de veelgeplaagde zanger hadden gedwongen akkoord te gaan met vijftig uitputtende concerten, in plaats van de beoogde tien.

AEG-manager Randy Phillips grapte dat het geen probleem zou zijn geweest om Jackson net zo lang in Londen te laten optreden, totdat hij recht zou hebben op een Brits paspoort.
Verzekeraars wilden risco's niet dekken

Al in maart gingen er echter geruchten over problemen rond de verzekering van de concerten. Volgens het vakblad Reinsurance waren de eerste tien optredens verzekerd voor ongeveer 95 miljoen euro. Voor de totale reeks werd het te dekken bedrag geschat op 350 miljoen euro.

Maar AEG was vol vertrouwen, en zei het resterende risico desnoods zelf voor zijn rekening te nemen. ‘Ik zou mijn lichaam voor dat van Jackson durven inruilen’, zei dezelfde directeur.

Intussen is duidelijk dat het bedrijf een strop lijdt van minstens tientallen miljoenen euro’s aan productiekosten, en voorschotten aan Jackson. Die zou een miljoen per avond hebben verdiend. Per optreden waren duizend personeelsleden ingehuurd.

Ticketbureau’s moeten klanten schadeloos stellen, en leveranciers en sponsors zitten eveneens in zwaar weer. Zo zou de firma Swarovski 300 duizend kristallen leveren voor het kostuum van de King of Pop.

De grootste pijn zit echter niet in Londen, maar in de VS. Daar laat Jackson een schuld na die volgens de somberste inschattingen een half miljard dollar bedraagt, en volgens mildere varianten nog altijd zeker de helft van dat bedrag.

Want hoewel Jackson in zijn loopbaan vele honderden miljoenen verdiende aan zijn platen, gaf hij nog meer geld uit. Een forensisch accountant getuigde enkele jaren geleden dat de ster structureel 20 tot 30 miljoen dollar per jaar meer besteedde dan hij verdiende.
Tekst gaat verder onder de video

In 2006 had Jackson circa 300 miljoen dollar aan leningen op zijn naam, met name bij Bank of America. Om die opnieuw gefinancierd te krijgen, gaf hij het Japanse concern Sony het recht om een deel van de aandelen te kopen die Jackson bezat in muziekuitgever Sony/ATV.

Dat pakket dankte hij aan de vermoedelijk slimste zakelijke deal die hij ooit sloot. In 1985 betaalde hij 47 miljoen dollar voor ATV, dat de rechten bezat op de collectie Beatle-songs van John Lennon en Paul McCartney. Tien jaar later zat hij echter al zodanig in problemen dat hij de uitgever liet fuseren met de muziektak van Sony, waaraan hij 95 miljoen dollar overhield.

Vooral de laatste jaren balanceerde Jackson voortdurend aan de rand van de afgrond. De stroom rechtszaken bleek eindeloos. Nog geen twee weken geleden eiste een bedrijf uit New Jersey 40 miljoen dollar, omdat zijn optredens in Londen strijdig zouden zijn met afspraken over een beoogde reünie van de Jackson Five.

Jackson werd overeind gehouden door enkele zakenlieden. Voordat Anschutz hem de Londense concerten aanbood, hielp miljardair Thomas Barrack hem uit de brand door de schulden over te nemen waardoor zijn Californische landgoed Neverland dreigde te worden geveild.

Nog niet bekend is wat Barrack gaat doen met het sprookjespark, dat ruim duizend hectare groot is. Gesuggereerd is om er een nostalgisch museum van te maken, zoals het landgoed Graceland van Elvis Presley.