Zo, het heeft even geduurd, maar eindelijk hebben we weer een nieuw verhaal in de Ghostbusters-serie. Nu dus niet in filmvorm, maar als game. Dat betekent echter niet dat het om een simpel film-in-gamevorm-product gaat, want de originele acteurs en schrijvers achter het origineel hebben nu ook weer meegewerkt. Maar zorgt dat voor een goede game?

Het spel speelt zich af enkele jaren na de tweede film. De Ghostbusters zijn nog steeds druk spoken aan het vangen, maar opeens merken ze een enorme toename aan paranormale activiteiten. Wie is er nu beter geschikt om dit mysterie tot op de bodem uit te zoeken?

Follow up:

De speler kruipt in de huid van de nieuwe Ghostbuster, die meteen wordt gebombardeerd tot proefkonijn voor nieuwe apparatuur. Het is een beetje een rare game geworden. Hoewel je het eigenlijk als een shooter speelt, schiet je niet echt vijanden neer. In plaats daarvan probeer je spoken uit te putten om ze vervolgens te vangen. Door het hele spel heen krijg je wel nieuwe wapens, maar dit is meer om specifieke spoken te kunnen verslaan.

Het vangen is overigens erg natuurgetrouw uitgevoerd. Eerst moet een spook ‘moe’ gemaakt worden, waarna deze richting val bewogen moet worden. Het enige nadeel is dat het nogal lang duurt om een spook te vangen en het zijn er door het hele spel heen nogal wat. Hierdoor slaat soms de vermoeidheid toe en krijg je het idee dat er wel wat meer variatie in de game had gemogen. Af en toe mag je dan wel met wat gadgets spelen om informatie over de spoken te verzamelen, maar het is niet echt genoeg om de eentonigheid te doorbreken.

Dat is eigenlijk wel de kern van de gameplay, maar wat het geheel een genot maakt om te spelen, is het perfecte Ghostbusters-gevoel dat de game weet over te brengen. Het script is erg goed, de voice acting is van erg hoge kwaliteit en het is ook nog eens allemaal erg grappig.

Grafisch is de boel ook prima voor elkaar, al zijn de karaktermodellen wel een beetje raar om te zien. Niet dat ze slecht zijn, maar het geheel geeft een soort van ‘net-niet-echt’ gevoel af. Het is niet echt tekenfilmachtig, maar ook niet felrealistisch.

Kenners van de films zullen overigens smullen van alle bekende dingen in de game. In dat opzicht is deze game meer een ‘best of’ van Ghostbusters-momenten. Veel bekende spoken, plekken en zelfs directe verwijzingen naar de films zijn er in opgenomen. Aan de ene kant is dat natuurlijk geweldig, maar tegelijkertijd voelt het ook een beetje als een gemiste kans. Het had ook een echt nieuw verhaal kunnen worden!

Dat neemt niet weg dat het spel bijzonder leuk is. Het zal geen prijzen winnen voor spel van het jaar, maar het is lang geleden dat er hardop gelachen kon worden om de dialogen in een game. Daarnaast is het vangen van spoken gewoon goed uitgevoerd, wat het voor Ghostbusters-liefhebbers de aankoop waard maakt.