Het eerstgeboren kind is vaak de favoriet van de vader. Dat blijkt uit een onderzoek in Engeland.

,,Ik breng inderdaad meer tijd met mijn oudste kind door”, zegt de Britse journalist Tom Skykes naar aanleiding van de bevindingen. „Ik hou evenveel van beide kinderen, maar de oudste is wel mijn favoriet.”

„Ik voel me hier al heel lang schuldig hierover. Maar toen het onderzoek aantoonde dat deze gevoelens heel normaal zijn, moedigde dit me aan om mijn verhaal wereldwijd te vertellen. Nu heb ik namelijk het excuus dat we zo sociologisch geprogrammeerd zijn. Met mijn getuigenis wil ik andere ouders helpen”, aldus Tom Skykes.

Follow up:

Voor het onderzoek werden 14.000 Britse gezinnen bestudeerd. Sociologen bekeken hoeveel aandacht ouders aan hun kinderen gaven. Daaruit bleek dat elk tweede en derde kind minder aandacht kreeg van de ouders dan de oudste broer of zus. Daardoor zijn oudere kinderen slimmer en gezonder.

De auteurs zeggen dat de geschiedenis hier de oorzaak van is. Vroeger was het traditie dat de naam en rijkdom van rijke families werd doorgegeven aan de oudste zoon.

Tom Skykes: „Ouders met een schuldgevoel kunnen zich opgelucht voelen nu ze weten dat ze niet alleen zijn. Ik besef dat het nog wel even zal duren eer het hebben van een favoriet kind geen taboe meer is. Het is logisch dat je dit niet durft toegeven. Ouders willen hun kinderen namelijk niet kwetsen met deze informatie.”

„Naar mijn eigen ervaring zijn vaders vaker schuldig aan het voortrekken van het oudste kind dan moeders. Papa’s zijn vaak heel enthousiast als ze hun eerste kind krijgen. Ze verschonen met veel liefde de luiers. Maar als het tweede kind er is, is het nieuwe er af. Dan vervallen ze weer in hun traditionele rolpatroon. Zo bekende een vriend van me: „Ik heb duizenden foto’s van ons eerste kind genomen, maar van mijn jongste heb ik er maar een paar.”

Toch heeft het onderzoek Skykes wel veranderd. „Sinds ik het onderzoek heb gelezen, doe ik extra moeite om tijd met mijn jongste kind te spenderen. Het is eigenlijk ook wel logisch, mijn dochtertje leert net lopen. Dus help ik haar daarbij. Ik lees mijn dochter nu ook meer verhaaltjes voor en sta ’s nachts vaker op om de luier te verschonen, net als ik vroeger bij mijn oudste zoon deed.”