De 'grap' dat het enige recht van de vrouw het aanrecht is, is ook in Groot-Brittannië allang bejaard. Toch laait momenteel de discussie op of vrouwen nu werkelijk aan alles mee moeten doen. Bij velen knaagt hier het gevoel dat Faye Turney beter thuis bij haar driejarige dochtertje had kunnen blijven dan zich in een militaire rubberboot in de wateren van Shatt al-Arab te begeven.

Leading Seaman Turney werd samen met veertien mannelijke collega's door Iran gearresteerd. Onder die collega's zijn ook vaders. Die mogen wel naar het front, maar voor moeders ligt het kennelijk toch gevoeliger.

De Iraanse machthebbers begrepen meteen dat ze met de jonge moeder een propagandawapen in de schoot geworpen hadden gekregen.

Het is niet voor niets dat ze Turney als eerste op tv toonden, uiteraard onder keurige hoofddoek. Rond 1990 vielen in de Britse strijdkrachten veel barrières weg voor vrouwen. Eén daarvan was dat vrouwen niet meer ontslag hoefden te nemen als ze moeder werden. Nu is 71% van de posten in leger en marine en 96% van de banen in de luchtmacht open voor vrouwen.

Follow up:

Een op de tien Britse militairen is vandaag de dag vrouw. Faye Turney had daar geen moeite mee. Vlak voor ze in Iraanse handen viel, had zij in een kranten-interview nog gezegd van haar werk te houden en vond Turney dat ze dezelfde rechten en plichten had als haar mannelijke collega's.

Volgens kolonel Bob Stewart, die in Bosnië diende, is de praktijk toch lastig. Volgens hem lopen mannen toch meer gevaar als er een vrouw bij betrokken is, omdat ze uit ridderlijke overwegingen geneigd zouden zijn haar meer te beschermen. Vijfentwintig jaar geleden stuurde een vrouw, Margaret Thatcher, het Britse leger de Falklandoorlog in.

De IJzeren Dame had daar geen problemen mee. In Irak maakte een Amerikaanse bewaakster van de Aboe Graib-gevangenis, Lynndie England, duidelijk dat ook vrouwen sadistische trekken kunnen vertonen. Maar dat laat onverlet dat zeker in een oorlogssituatie er nog steeds sprake is van 'het zwakke geslacht'.