Kijk zelf ook mee

De dag komt weer laat op gang in het BBhuis. De haan heeft inmiddels gekraaid. De bewoners komen toch hun bed maar eens uit en BB deelt mee dat voor de winnende groep het ontbijt in het washok klaar staat.

De dag vordert en er gebeurt niets speciaals. In de tuin echter zoekt Tijn Sabrina op.

Tijn vraagt of ze Etienne erg mist. Sabrina zegt dat dat wel meevalt, maar dat ze Jenna wel héél erg mist.

Tijn is erg benieuwd naar Barry. Oh, zeg Sabrina, Barry is heel lief en intelligent, maar hij ergert zich wel eens aan mij hoor. Tijn denkt dat Sabrina nog ver kan komen in dit spel, maar daar gelooft Sabrina niks van, als ik genomineerd sta lig ik eruit, ik ben zo dom. Tijn is het daar niet mee eens, je bent lief en iedereen moet altijd om je lachen.

Nu de groep verdeeld is in wel luxe en geen luxe wordt er opvallend veel geklaagd en gepraat over het eten. Sabrina is de enige die het luchtig ziet ze zegt: “OW nog maar 5 dagen.”

Follow up:

Als Semih een blikje open gaat trekken zijn de anderen ook nieuwsgierig wat er in de blikjes zal zitten. Ze schudden de blikken en gokken wat er in zit.

Ze maken het eerste blik open en tot ieders verbazing zitten er voorgekookte aardappels in. Het andere blik bevat boontjes. Rik is wel tevreden over de combinatie. Het groepje Semih heeft aardappels en witte bonen in tomatensaus en maïs. Iedereen die op rantsoen staat is toch uitermate tevreden over het avondeten.

De avond verloopt rustig. Er vinden her en der wat gespreken plaats. Het opvallendste gesprek vond in bad plaats tussen Tijn en Monique. Jij hebt wel altijd geluk zegt Monique tegen Tijn.Whah, hoor haar, wie heeft de mooiste kamer en hoefde er niets voor te doen en wie kreeg zomaar die petit fourtjes. En wie krijgt maar zo zijn föhn. Alles wat ik nu heb, heb ik verdiend hoor zegt Tijn. Als je ergens moeite doet voor dingen, dan lukt het vaak wel.

Monique is bang als ze weer thuis is, dat ze dan last zal hebben dat ze alle mensen hier in huis erg gaat missen.

Met haar kinderstemmetje gaat ze weer zachtjes verder, "Ik weet echt niet hoe het verder zal gaan, weet je, dat alleen zijn weet je, dat ben ik niet gewend". Thuis ben ik eigenlijk altijd vrolijk, hier heb ik zoveel irritaties zegt Tijn. Ik heb hier geen irritaties zegt Mo, wel ben ik thuis veel actiever, haast een ADHD-er, maar ben altijd in de weer. Tijn is voorzichtig met dingen over zijn vrienden te vertellen, hij weet niet hoe het thuis wordt ontvangen, dus daarover zegt hij weinig. Monique denkt dat het thuis wel goed zit. Hij verwacht weinig van de media, ook Monique is daar niet bang voor, er is toch niets gebeurd. Thuis ben ik 3x zo erg

De bewoners gaan vroeg naar bed. Ze proberen zo hun “honger” weg te drukken.