Wat is fotolezen?
Het woord zegt het eigenlijk zelf al. Je ‘leest’ als het ware informatie van een foto af. Het komt er op neer dat je het karakter en de gevoelens van de perso(o)n(en) die op de foto staa(t)(n) te weten komt. Fotolezen ervaart elke lezer anders. Ik zelf weet bepaalde dingen gewoon als ik een foto bekijk, en voel wat de persoon in kwestie voelt, in mindere maten natuurlijk maar ik voel het wel. Net goed genoeg om te begrijpen welk gevoel het is. Soms, wanneer de persoon op de foto erg gesloten is of bepaalde gevoelens onder drukt zit ik zelf ook met raadsels. Deze kan de persoon dan zelf op lossen door dat ik het gevoel dat ik krijg beschrijf.
Hoe gaat het in zijn werk?
Wanneer je wil dat iemand je foto leest is het meestal zo dat die persoon een foto wil waar je duidelijk op te zien bent. Waar je ogen (of tenminste 1 oog) goed te zien is. Ogen zijn de spiegel van je ziel! Over het algemeen valt me op dat fotolezers graag de ogen en het gezicht zien. Wanneer je een foto van je hele lichaam door stuurt, kan de fotolezer bv ook kwaaltjes op sporen in andere lichaamsdelen dan in je geest, dit kan echter niet elke fotolezer en het kan ook niet altijd. Fotolezers zijn geen dokters, wanneer je met iets zit moet je niet aan een fotolezer vragen om te kijken wat het is. We hebben er niet voor gestudeerd en kunnen je dus ook niet precies zeggen wat je hebt.
Follow up:
Is het altijd juist?
Het is zeker niet altijd juist, soms worden kleine details slecht door gegeven. Ik vergelijk het nu even met een disco. Wanneer een vriend iets tegen je zegt in de disco waar harde muziek op staat. Versta je het niet of heel erg slecht, Hetgeen hij gezegd heeft kan vervormt worden en jij kan iets heel anders verstaan dan hij gezegd heeft. Zo is het met foto lezen soms ook. Soms zijn er zoveel ‘tegenstrijdige’gevoelens dat je niet meer weet wat en hoe. Hierdoor kunnen er fouten komen bij het foto lezen.
Ook zijn fotolezers maar mensen. Net zoals dokters (soms cruciale) fouten kunnen maken, en seceterresses spellingsfouten kunnen maken, kunnen fotolezers zich vergissen. Niets en niemand is perfect. Ook fotolezen/fotolezers niet.
Nog eens in het kort.
1.Fotolezen is letterlijk een fotolezen, je leeste de gevoelens en het karakter van de persoon op de foto
2.wanneer je een foto wil laten lezen zorg je dat je ogen en gezicht goed zichtbaar zijn, ook de lichaamsdelen waar je van verwacht dat er iets over gezegd moet worden horen goed zichtbaar te zijn. Wat er niet staat kan je ook niet lezen.
3.Ook fotolezers zijn maar mensen en kunnen fouten maken.
4.Beginnende fotolezers horen aangemoedigd te worden zodat ze zelfzekerder worden. Wijs hen op hun fouten, leg uit hoe het werkelijk is maar zeg ook hetgene wat ze juist hadden! Hierdoor worden ze gemotiveerd en weten ze misschien binnen in van ‘ik had naar dat of dat gevoel moeten luisteren’
5.fotolezen kan je net als aura’s zien, tekenen en schrijven leren. Maar mijn persoonlijke mening is dat je er nooit zoveel uit kan halen als iemand die er daadwerkelijk aanleg/talent voor heeft.
6.foto's uploaden is helemaal niet zo moeilijk, het is een stuk gemakkelijker voor ons en voor de oefenaars onder ons wanneer je hem er gewoon meteen bij zet.
Wil je ook je foto laten lezen? Ga dan naar het forum op http://www.merudi.net