Het partijcongres is achter de rug, de campagnes zijn begonnen. Om de kiezer ervan te overtuigen dat de Partij van de Arbeid weer naar het volk luistert, toert Wouter Bos met zijn rode zeepkist door het land om te horen wat de gewone man bezighoudt. De eerste stop op de tournee was de historische binnenstad van Amersfoort.

Een bleek najaarszonnetje prikt door de wolken heen. Op het terrasje op de Varkensmarkt voor de Délifrance propt een handjevol achteloze Keistedelingen een stokbroodje met brie naar binnen. De lokale PvdA’ers wachten gekleed in hun rode windjacks gespannen op de komst van hun grote leider. Een minibus stopt bij de bushalte en spuwt een voor een inzittenden eruit, en bewaart Wouter Bos voor het laatst.

Onmiddellijk wordt de PvdA-leider omringd door nieuwsgierigen. Bos moet zich een weg door de menigte banen om zijn zeepkist te bereiken. Fans snellen naar Bos toe om zijn handtekening te vragen. Eenmaal omhoog gehezen opent Bos direct de aanval op het CDA.

Follow up:

“De vorige keer dat ik hier was, kwam ik Maxime Verhagen tegen. Ik kan je vertellen: dat is een onvergetelijke ervaring.”

Met de schilderachtige Lieve Vrouwetoren op de achtergrond steekt Wouter Bos een idealistisch verhaal af. Dat het kabinet na het zuur zoet had beloofd, maar dat het bitter smaakt. Dat de PvdA voor een rechtvaardige samenleving staat. Waar niet op de zorg bezuinigd wordt. Bos stemde zijn verhaal af op zijn grijze doelgroep, waarvan ook zijn eigen vader deel uitmaakte. “Meer handen aan het bed en geen pyjamadagen meer in de verzorgingstehuizen.”

Het waren vooral PvdA-veteranen die waren afgekomen op Bos’ optreden. Oude socialisten, die terugverlangen naar de tijd dat de partij nog van de arbeiders was. “Gaat u regeren met de SP?”, roept een oudere man Bos toe. “We verloochenen onze vrienden niet”, antwoordt Bos. “Maar dan moeten ze wel genoeg zetels halen, en die hebben ze op dit moment niet.”

De vragen aan Bos gaan vooral over het sociaal beleid. Een man wil weten wat Bos eraan gaat doen om te voorkomen dat oudere werknemers op straat komen te staan. Bos antwoordt dat hij oudere werknemers juist waardeert omdat ze veel ervaring hebben. Arbeid moet goedkoper gemaakt worden. Hoe Bos dat wil doen, zegt hij niet.

De duurdere zorgverzekering is een onderwerp dat het publiek bezighoudt. Bos beklaagt zich over de onrechtvaardigheid van de nieuwe zorgverzekering, die ouderen en chronisch zieken hard in de portemonnee treft. Een oudere man vraagt Bos herhaaldelijk wat hij eraan gaat doen, maar de PvdA-leider Bos negeert hem.

Bos worstelt zich door de menigte terug naar de bus. Zijn weg wordt versperd door een lint met vlaggetjes met daarop de tekst “WouterWindvaan.nl”.